تبلیغات
شیدا
شیدا
منم سرگشته حیرانت ای دوست                  كنم یكباره جان قربانت ای دوست
وقت رفتن فرا رسیده، كوله بار نداشتن‌ها، اشك در چشمان، امان از دل غمگین
تنی ناساز از شوق وصل كویت                         دهم سر بر سر پیمانت ای دوست
حركت كردیم و نرسیدیم، از اول هم اهل حركت نبودیم، چشمان اشك بار، امان از جدایی
دلی دارم در آتش خانه كرده                                میان شعله‌‌ها كاشانه كرده
كی می‌شود ای دوست، كی‌می‌شود ای دوست
دلی دارم كه از شوق وصالت                  وجودم را زغم ویرانه كرده
ویرانه كرده ای دوست،  ویرانه كرده ای دوست
هر روز تكرار مكررات، هر روز غم زیادی، هر روز فاصله طبقاتی، هر روز خانه‌های تاریك
من آن آواره بشكسته حالم       زهجرانت بتا رو به زوالم
چقدر دوستی ها از دست، چقدر دوست دنیا شدیم، چه زود فراموشمان شد






نوشته شده در تاریخ دوشنبه 6 اردیبهشت 1389 توسط ابراهیم مدحت | نظرات ()
Blog Skin